Home

dialogo

(bildo elprenita el: da: http://libreriauniversaliamediateca.blogspot.it/2013/04/linguistica-parlo-dunque-sono-dialogo.html

§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§

(france originala verko)

Phénomène complexe sous son apparente simplicité, l’ésperanto peut être étudié sous l’angle de plusieurs disciplines.

  • Exemple de langue artificielle ou langue construite parmi quelques centaines, il peut être abordé en tant que phénomène de création consciente d’un language, soit isolément, soit en rapport ave les autre langues construites égalemente dénominées interlangues. Cette étude relève d’une branche spéciale de la linguistique qui, depuis 1930 environ, tient son nom d’interlinguistique de J. Meysmans et O. Jespersen. Toutefois son intérêt linguistique dépasse le cadre typologique puisque, langue construite à partir d’une intuition individuelle et devenue langue vivante d’une communauté internationale, il offre l’occasion d’observer le passage de l’une à l’autre.
  • Phénomène idéologique, il intéresse l’histoire des idées au moins à un double titre. En tant que réponse au problème de la communication posé pa la multiplicité des idiomes, il traduit une préoccupation qui commence à s’affirmer au XVIIe siècle et se développe dans les siècles suivants, sans cesse renforcée par l’évolution de la pensée, des techniques et de la civilisation.
  • L’aspect psychosociologique, perceptible dès la naissance de l’espéranto, se dégage nettement à mesure que, grâce à la « langue internationale », se constitue un mouvement qui déploie aujourd’hui ses ramifications sur quatre-vingt-huit pays. Alimentant sa diversité dans toutes le races et toutes les classes, ce mouvement conserve pourtant une personalité et une unité fondamentales, moins à caus de son organisation matérielle que de sa portée psychiologique.

“Au cours de quatre-vingt-cinq ans d’histoire, beaucoup de tendances se sont cristallisées autour de l’espéranto au point de former une véritable conscience espérantiste, indication d’un certain niveau et d’une certaine maturité de la conscience tout court.”

  • Les remarques précedentes permettent de pressentir l’apport de l’espéranto sur le plan culturel et humain.

el: Entroduction à “L’Espéranto ” de Pierre Janton, imprimé par Presses Universitaires de France, 1977

________________________________________

(traduko, el la supra originala teksto al itala – traduzione dal suddetto testo originale all’italiano)

Fenomeno complesso sotto la sua apparente semplicità, l’esperanto può essere studiato sotto l’ottica di più discipline.

  • Esempio di lingua artificiale o lingua costruita tra qualche centinaia, può essere affrontato sia come fenomeno di creazione linguistica consapevole, sia isolatamente, sia in rapporto con le altre lingue costruite e parimenti denominate interlingue. Questo studio proviene da un ramo speciale della linguistica che, a partire dal 1930 circa, prende il nome di interlinguistica da J. Meysmans e O. Jespersen. Tuttavia il suo interesse linguistico va oltre il quadro tipologico poiché, lingua costruita da una intuizione individuale e diventata lingua viva di una comunità internazionale, esso [l’esperanto] offre l’opportunità di osservare il passaggio dall’una all’altra [linguistica e interlinguistica, per intenderci].
  • Fenomeno ideologico, interessa la storia delle idee almeno da due punti di vista. Oltre a rispondere ad un problema di comunicazione dovuto alla pluralità degli idiomi, esso riflette una preoccupazione che comincia ad affermarsi già dal XVII secolo e si sviluppa nei secoli seguenti, incessantemente rafforzata dall’evoluzione del pensiero, delle tecnologie e della civilizzazione.
  •  L’aspetto psico-sociologico, percettibile già dalla nascita dell’esperanto, si manifesta chiaramente, anche perché, grazie alla “lingua internazionale”, si è venuto a formare un movimento che diffonde le sue ramificazioni in (ben) 88 Paesi. Alimentando la sua diversità tra tutte le genti e tutte le classi sociali, questo movimento conserva pertanto una personalità e un’unità fondamentali, meno per la sua organizzazione materiale che per la sua portata psico-sociologica.

“Nel corso di ottantacinque anni di storia, molte tendenze si sono cristallizzate intorno all’esperanto, tanto da costruire una vera coscienza esperantista, diventata ben presto indicazione di un certo livello e di una certa maturità di coscienza.”

  • Le precedenti evidenziazioni consentono di prevedere l’apporto che l’esperanto fornirà sul piano culturale ed umano.

dalI’introduzione de “L’Espéranto ” di Pierre Janton, pubblicato da Presses Universitaires de France, 1977

_____________________________________

(traduko, el la supra itala teksto al la esperanta lingvo – traduzione in esperanto dal testo tradotto in italiano)

Esperanto konsiderindas kiel multaspekta fenomeno, malgraŭ ĝia ŝajna naiveco, kaj povas esti pristudita tra malsama optiko per pluraj disciplinoj.

  • Ekzemplo je artefarita lingvaĵo aŭ je starigita lingvo inter cento da konstruitaj lingvaĵoj, ĝi povas esti alfrontata kiel fenomeno de konscia lingva kreitaĵo, aŭ izole, aŭ ankaŭ rilate la aliajn starigitajn lingvojn, same difinitajn interlingvojn. Ĉi tiu studado venas el tute aparta branĉo de lingvistiko kiu, ekde 1930 proksimume, eknomiĝas inter-lingvistiko fare de J. Meysmans kaj O. Jespersen. Tamen ĝia lingva interesigpovo transiras tiu-tipan kadron ĉar ĝi, lingvo starigita de individua intuicio kaj fariĝinta viva lingvo por internacia komunumo, ebligas observi tiun trairon de unu al la alia (t.e. de lingvistika al inerlingvistika afero).
  • Ideologia fenomeno, ĝi koncernas la historion pri la ideoj, laŭ almenaŭ du vidpunktoj. Preter respondi al komunika problemo, pro la ekzisto de plurnombraj idiomoj, ĝi spegulas maltrankvilon – kiu establiĝis jam ekde la XVIIa jarcento kaj kiu intensiĝis dum la postaj jarcentoj – senĉese plifortigitan pro la evoluo de pens(ad)o, de teknologio kaj civilizacio.
  • La psiko-sociologia atendo, jam perceptebla ekde la naskiĝo de esperanto, eksplicite montriĝas ankaŭ pro la fakto, ke – danke al la “lingvo internacia” – formiĝis movado, kiu disvastigis siajn disbranĉiĝojn en 88 Landojn. Vivtenante sian diversecon ĉe ĉiuj popoloj kaj ĉiuj soci-klasoj, formiĝis movado, kiu do tenas personecon kaj unuecon fundamentajn, pli pro sia valoro psiko-socia ol pro sia konkreta organiziĝo.

“Dum la daŭro de okdek kvin jaroj da historio, multaj emoj fiksiĝis rilate al esperanto, tiel, ke konstruiĝis reala esperantista konscienco, kiu tre baldaŭe fariĝis elmontro pri konscienco je certa nivelo kaj je certa matureco”.

  • La antaŭaj rimarkigoj permesas antaŭvidi la kontribuon, kiun esperanto donos laŭ la kultura kaj homa vidpunktoj.

(el la enkonduko al la verko “L’Espéranto”, de Pierre Janton, presita de Presses Universitaires de France, 1977)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s