Home

show_image.php

LA LINGVA LERNADO

La esencaj lingvaj kapabloj por la lernado de iu ajn lingvo resumeblas tiel:

·         paroli   (esprimiĝo)

·         skribi           “ “

·         aŭskulti (komprenokapablo)

·         legi             “ “

En la du unuaj kazoj la lertecoj estas fruktoportaj kaj kreaj, produktivaj, diverse, tiuj pri la aŭskultado kaj la legado estas ekkonaj kaj ricevemaj.

Natura  kaj spontana procezo por lerni lingvon estas sendube la akirado de la gepatra lingvo, ĉar ĝin oni ekkonas naturmaniere dum tiu tre grava periodo de korpa kaj mensa evoluo. La rolo de la gepatra lingvo, do, estas fundamenta, pro la fakto ke ĝi apartenas al la entuta edukado de unuopulo. La lingva edukado (en la plej ampleksa signifo) povas alpreni pedagogian rilaton kiam la instruo de la lingvo, gepatra aŭ eksterlanda, celas fariĝi instrumento por plibonigi la kulturan, intelektan ka moralan forĝadon de unuopulo. Jen kial la lernado de aliaj lingvoj konsistigas gardindan valoron, same gravan kiel defendi la gepatran idiomon.

Kiam la lernado de eksterlanda lingvo celas al la eblo komunikadi, tiam oni eniras la fakon de “lingvoinstruado” (lingvodidaktiko).

Esperanto, eĉ se ĝi estas artefarite planita lingvo, entenas ĉiujn suprajn elementojn kaj rezultas enkonduka al lernado de la aliaj lingvoj, faciligante ilian kompreneblon, pro la klareco laŭforma, la racieco kaj reguleco saĝe kunaranĝitaj kun la fleksebleco.

Ĉia homa penso-nuanco tradukeblas nekonfuzeble al la esperanta lingvo, kiu kelkfoje ŝajnas esti pli esprimeca, preciza kaj efika ol aliaj.

La blogisto

__________________________________________

L’APPRENDIMENTO LINGUISTICO

Le abilità linguistiche essenziali per l’apprendimento di qualsiasi lingua si possono riassumere così:

·         parlare   (espressione)

·         scrivere           “ “

·         ascoltare   (comprensione)

·         leggere           “ “

Mentre le prime due sono delle abilità produttive e creative, quelle di ascoltare e leggere sono di tipo cognitivo-ricettivo.

Un processo naturale e spontaneo di apprendimento linguistico è senza dubbio l’acquisizione della lingua materna (o madrelingua), in quanto essa viene appresa in modo naturale nella fase, molto importante, dello sviluppo fisico e del pensiero. Il ruolo della madrelingua dunque è centrale, perché rientra nell’educazione generale dell’individuo. L’educazione linguistica può assumere un aspetto pedagogico quando la lingua, propria o straniera, viene utilizzata come mezzo per migliorare la formazione culturale, intellettuale e morale dell’individuo. Ecco perché l’apprendimento di altre lingue costituisce un valore altrettanto importante da tutelare come quello della lingua materna.

Quando l’apprendimento della lingua straniera ha come fine la possibilità comunicativa, allora si entra nel campo della glottodidattica (didattica delle lingue).

L’esperanto, pur essendo una lingua progettata a tavolino, presenta tutti i suddetti aspetti e risulta essere propedeutica all’apprendimento di altre lingue, facilitandone la comprensione, per la sua chiarezza formale, la sua logica e regolarità combinate sapientemente con la flessibilità.

Non c’è sfumatura del pensiero umano che non possa essere tradotta in esperanto, il quale a volte risulta essere addirittura più preciso ed efficace nell’espressività rispetto ad altre lingue.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s