Home

anekdoto el Francujo / un aneddoto dalla Francia

Balzac e il sarto

La franca verkisto Balzac neniam havis monon. Estas ja vere, ke en sia skriboĉambro li posedis ŝrankon kun speciala tirkesto por mono; sed tiu ĉi tirkesto ĉiam estis malplena, ĉar la fama viro neniam posedis cent frankojn kune. Kontraŭe, li havis ŝuldojn, tiom da ŝuldoj, ke lia tuta vivo estis senĉesa batalado kun la kreditoroj.
Iun tagon, ĉirkaŭ tagmezo, kiam la poeto ankoraŭ kuŝis en la lito (ĉar li prefere laboris dumnokte), lia tajloro eniris en la ĉambron, kun nepagita fakturo kompreneble.
Balzac tre ĝentile akceptis la kreditoron, sed ne ellitigis sin. “Kion vi deziras, sinjoro?” li demandis.
La tajloro: “Sinjoro Balzac, jen mi prezentas la fakturon por vi, pagendan …”
Balzac: “Bone, malfermu tiun ŝrankon!”
La tajloro, plena de espero, ke li tuj ricevos monon, kun granda ĝojo malfermis la ŝrankon.
Balzac: “Bonvolu malfermi la supran tirkeston!”
La tajloro: “Ĝi estas malplena.”
Balzac: “Malfermu do la malsupran!”
La tajloro: “Nenio enestas.”
Balzac: “Malfermu la dekstran!”
La tajloro: “Ankaŭ ĝi estas malplena.”
Balzac: “Al diablo! Malfermu do la maldekstran!”
La tajloro: Ĝi estas plenigita per paperoj.”
Balzac: “Tre bone! Ili estas nepagitaj fakturoj. Tien volu meti ankaŭ la vian!”
Kaj li trankvile sin turnis sur sian alian flankon, por dormi plu.

Prizorgita en esperanto fare de Paul Bennemann.

______________________________

abbinare art Balzac

bildo eltirita el: http://www.contagiopositivo.com/risoterapia/ridere.htm

frazo-traduko:

“Rideto kostas malpli ol elektro, kaj ĝi donas multe pli da lumo”

______________________________

Balzac e il sarto

Lo scrittore Balzac non aveva mai del denaro. E’ certamente vero che nel suo studio egli possedeva un armadio con uno speciale cassetto per il denaro; ma questo cassetto era sempre vuoto, poiché l’uomo famoso non possedeva mai insieme cento franchi. Al contrario, aveva dei debiti, così tanti debiti che tutta la sua vita era una continua battaglia con i creditori.
Un giorno, intorno a mezzogiorno, quando il poeta ancora riposava nel letto (dato che lavorava preferibilmente di notte), il suo sarto entrò nella stanza, con una fattura da pagare naturalmente.
Balzac molto gentilmente accolse il creditore, ma non si alzò dal letto. “Cosa desiderate, signore?” domandò.
Il sarto: “Signor Balzac, ecco io presento la fattura per Voi, da pagare …”
Balzac: “Bene, aprite quell’armadio!”
Il sarto, pieno di speranza di ricevere subito il denaro, con grande gioia aprì l’armadio.
Balzac: “Per favore aprite il cassetto superiore!”
Il sarto: “E’ vuoto:”
Balzac: “Aprite allora quello che sta sotto!”
Il sarto: “Non ci sta nulla.”
Balzac: “Aprite quello di destra!”
Il sarto: “Anche esso è vuoto.”
Balzac: “Al diavolo! Aprite dunque quello di sinistra!”
Il sarto: “E’ riempito di carte.”
Balzac: “Molto bene! Esse sono le fatture insolute. Vogliate mettere lì anche la Vostra!”
E tranquillamente si girò sull’altro fianco, per continuare a dormire.

Balzac da wikipedia la famulo Honoré de Balzac

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s