Home

Cosa accadrà domani in Francia?

Chi mi ha seguito nel lungo percorso, a volte tortuoso,  in questo “blog” – dedicato alla lingua esperanto che, per le sue eccellenti qualità linguistico-tecniche può aspirare ad essere riconosciuta da tutti come “lingua ausiliare internazionale” e come “lingua veicolare“, come “lingua franca” –  sa che proprio e nuovamente in Francia, a Lille, a distanza di più di un secolo dal 1° Congresso Universale, sta per essere inagurato il

100° CONGRESSO UNIVERSALE DELL’ESPERANTO.

Allora, a Boulogne, era presente l’ideatore di questa lingua che alcuni chiamano impropriamente “artificiale” ma che, in realtà, è una sintesi linguistica-sintattica-lessicale tratta da diverse lingue etniche.

Per il mondo esperantista è sicuramente una tappa importante e significativa, un evento che merita un po’ di attenzione anche da parte del mondo non esperantista.

Non voglio certo annoiarvi, ma io semplicemente informo segnalando alcuni siti per l’occasione:

  • questo il sito francese della città di Lille in cui si parla, in versione sia  francese che esperanto, del congresso che verrà aperto proprio domani, 25 luglio 2015, fino al 1° agosto :

http://www.lve-esperanto.org/lille2015/fr/

Il tema del congresso sarà:

“Lingvoj, artoj kaj valoroj en la dialogo inter kulturoj”

ovvero: “Lingue, arti e valori nel dialogo tra culture”


  • questo il sito olandese della UEA (Universala Esperanto-Asocio), la principale organizazione mondiale di Esperanto che contribuisce, insieme agli esperantisti di Lille, alla organizzazione del congresso:

http://www.uea.org/kongresoj/2015/programo

dove viene pubblicato il ricco programma dei lavori congressuali (tra convegni, spettacoli ed  eventi diversi)

Saranno presenti 2570 persone, da 81 Paesi del mondo, che comunicheranno grazie all’ Esperanto. Questa è una seria dimostrazione dell’efficacia reale e pratica della lingua Esperanto, sperimentata, replicata e confermata ad ogni congresso, tra persone sempre diverse, di ogni età, cultura, religione e credo politico, che vivranno insieme un momento unico, sicuramente indimenticabile. Zamenhof direbbe “HOMOJ KUN HOMOJ”


  • questo il sito italiano in cui è stato inserito integralmente, però solo in esperanto, il n. 20/1905 della rivista ESPERO KATOLIKA [la più antica, dal 1903,  tra quelle pubblicate con costanza in lingua Esperanto], dove si trova un ampio rapporto sul Primo Congresso di Boulogne-sur-Mer.   Lo si può considerare un documento storico :

http://www.esperokatolika.org/ek19031905/ek1905_07.htm

sotto ne riporto L’ estratto.  Si parla del 5 agosto 1905:



ESPERO KATOLIKA

REVUO MONATA

LA TRIUMFO DE L’ ESPERANTO

Tia estas la esprimo, kiu plej taŭgas por titoli raporton pri la unua Kongreso Universala de Esperanto. La tuta numero de E. K. ne sufìĉus por detale rakonti la laborojn kaj festenojn de l’ Kongreso. Ni devos resumi.

 Malferma Kunveno. Ĉirkaŭ 1500 Esperantistoj el 22 diversaj lingvoj plenigis la teatron, la sabaton 5-an de aŭgusto. Kiam la kurteno leviĝis, la urbestrara muziko ludis la nacian himnon francan, kiun ĉiuj aŭdis starantaj. Sur la sceno estis Doktoro Zamenhof, ĉirkaŭita de l’organizantoj de l’ Kongreso. Entuziasmaj aplaŭdoj salutis la Doktoron. S-o Michaux, Prezidanto de l’ Grupo Boulogne’a, prezentas al la Kongresanoj la Prezidantaron: S-o Péron, urbestro de Boulogne, S-o Farjon, Prezidanto de l’ Ĉambro Komerca. S-oj Cart, Boirac, Bourlet, Generalo Sébert, k. c.

Post diversaj paroladoj, D-ro Zamenhof leviĝas por respondi. Denove li estas salutata per longaj aplaŭdoj kaj krioj: Vivu Zamenhof! Li dankas S-ojn Péron, Farjon kaj Michaux, la senlaca organizanto de l’ Kongreso. – La kora akcepto, la amo kiun li sentas ĉirkaŭ li tuŝas lian koron. Li neniam forgesos tiun ĉi vesperon. – Poste li montris kiel nccesa estas lingvo internacia, kiu estante neŭtrala ne povas malkontentigi ian nacion, kaj favoras la interesojn de ĉiuj. Li memorigas, ke antaŭ li aliaj homoj bataladis por la sama ideo; kaj li dankeme glorigas pastron (katolikan) Schleyer, la elpensisto de l’ Volapuk’o. D-ro Zamenhof ankaŭ adresas saluton al la unuaj batalantoj de Esperanto, al tiuj, «kiuj jam mortis, sed restas vivantaj en nia memoro». Li ne dubas pri la fina sukceso de Esperanto; li esperas ke ĝi potence helpos la pliunuiĝon de l’ popoloj en intima frateco. Li fìnas sian paroladon, oftege aplaŭditan, per fortega kaj belega poezio al la Superega Estaĵo, kiun li glorigas pro la kreo de l’ mondo kaj de l’ homaro.

La tondraj aplaŭdoj, kiuj sekvis tiun finon de l’ parolado elmontris la nekaŝeblan amon de l’ Kongresanoj al la Majstro, kaj samtempe la fortikan kredon al Dio, kiu kuŝas en la koro de l’ homaro.

Koncerto plej interesa sekvis; kaj fine unuakta komedio, «Mensogo pro amo», esperantigita de Paul Boulet, la simpatia Sekretario de l’ Grupo Boulogne’a.

La Laboroj. La dimanĉon matene, la Kongresanoj kunvenis en diversaj lokoj laŭ la nacioj, por ekzameni la projektojn proponotajn, elekti kelkajn parolantojn kaj enskribi la demandojn pritraktotajn dum ĝenerala kunveno. Lundon matene, S-o Michaux anoncis, ke la tasko de l’ Organiza Komitato estis finita, kaj petis, ke oni formu Oficejon por prezidi la Kongreson flanke de D-ro Zamenhof. Oni elektis per aklamado Kongresan Prezidantaron aŭ Komitaton, en kiu la diversaj nacioj estis reprezentataj.

Tiam D-ro Zamenhof legis la tekston de sia Deklaracio pri la esenco de Esperantismo. Dum tiu legado, li havis okazon por paroli pri la Kolekto aprobita, kaj pri la monopolo de Esperanto. Li klare konigis, ke la Kolekto aprobita, eldonigas pro kontrakto kiu ligas nur lin, kaj estas persona afero inter li kaj la firmo Hachette; ke tiu privilegio pri «aprobo» ne estos transdonata al la Centra Komitato; ke kredeble de nun nur la verkoj de l’ aŭtoro de Esperanto aperos en tiu ĉi kolekto; ke ja Esperanto estas nenies propraĵo, nek en rilato materiala, nek en rilato morala. Laŭtegaj aplaŭdoj montris la plenan aprobon de l’ Kongresanoj, kaj tiamaniere la timata disputado estis feliĉe evitata.

Mardon matene, oni vere komencis la laboradon. D-ro Zamenhof, ne kutimanta (li diris, ĉiam modesta) direktadi la debatojn de Kongreso, petis ke oni komisiu tion al S-ro Boirac, Rektoro de la Dijon’a Universitato. Tiu elekto estis unuvoĉe akceptata, kaj S-o Boirac, kiu mirinde kaj klarege parolas Esperanton, direktadis la diskutojn tre lerte kaj saĝe ĝis la fino de l’ Kongreso.

Unue, oni decidis legi dum la kunsido nur la nepresitajn projektojn pri Centra Komitato. La ceteraj estis resenditaj al la elektota Komitato. S-o Kabe legas rimarkindan historion de Esperanto kaj proponas organizadon internacian. Poste la Direktoro de E. K. devas legi sian projekton. Sed li pensas, ke estas antaŭklarigotaj demandoj: Ĉu la Esperantistaro deziras Centran Komitaton aŭ ne? Ĉiuj unuvoĉe respondis jese. Sed kian Centran Komitaton oni deziras? Ĉu Komitato nur lingva, aŭ Komitato ankaŭ organiza? Post longa kaj tamen paca diskutado oni klare vidis, ke laŭ la ĝenerala opinio oni bezonas kaj deziras Lingvan Komitaton. La Direktoro cle E. K. nun demandas: Ĉu, krom tiu lingva komitato; estas dezirinda Tutmonda Ligo Esperantista, aŭ simpla federo de la nunaj societoj? S-o Boirac petas la opinion de l’ Kongreso pri ĉia demando aparte. La deziro de l’ Kongreso estis, ke oni nepre ne volas Ligon, pro la danĝero de troa centralizo; ke eĉ federo estas ankoraŭ antaŭtempa. Oni akceptas la deziron de S-ro Cart: «Ke la naciaj societoj Esperantistaj pli interrilatiĝu ol ili faris ĝis nun», lasante al ĉiuj plenan sendependecon pri sia propagando kaj organizado.

Sed la plej grava demando ne estis ankoraŭ solvita. P-o Em. Peltier demandis: «Ĉu la Kongreso deziras elekti mem la membrojn de la Lingva Komitato, aŭ ĝi deziras ke D-ro Zamenhof elektu mem la Komitaton? — Malgraŭ la kontraŭa (tro modesta) opinio de l’ Majstro, la Kongreso esprimis la deziron, ke la Doktoro elektu mem la Komitaton. Li fine konsentis; kondiĉe, ke li konsiliĝos antaŭe kun la Prezidantaro de l’ Kongreso, kio estis kompreneble akceptita. Tiamaniere unu el la ĉefaj celoj de l’ Kongreso estis pace kaj senskue atingita…

La merkredon, en la lasta kunsido ĝenerala, D-ro Zamenbof proponis la nomaron de la Komitato lingva (ĉirkau 40 nomojn), kaj petis ke la Kongreso helpu lin por aldoni la forgesitajn nomojn, se estis kelkaj. Oni aldonis ĉirkaŭ 30 nomojn. (1)

La merkredon matene, D-ro Zamenbof legis la definitivan tekston de la Deklaracio, kiu estis unuvoĉe kaj aklame akceptita. (2)

Nia majstro rekomendis, kiel sola leĝdonanta libro, la verkon Fundamento de Esperanto, kiu enhavas la Gramatikon en kvin lingvoj, la Ekzercaron, kaj la Universalan Vortaron. La antaŭparolo estas leginda de ĉiuj Esperantistoj, kaj solvas la demandon tiel diskutitan pri la «plibonigoj».

Leciono pri elparolado. En la vespera kunsido (merkredon), D-ro Zamenhof afable konigis la difektetojn, kiujn li rimarkis pri la elparolado de Esperanto ĉe la diversaj nacioj. Li altiris la atenton de kelkaj (la francoj) pri la akcento, kiun ili ofte metas sur la lastan silabon. La francoj ankaŭ ne devas elparoli «e» kiel é, sed kiel e en cette; nek «o» kiel ô, sed kiel eau en nouveau. S-o Cart tre simple konfesis, ke la lernolibroj francaj eraretis pri tiuj punktoj, kaj promesis fari korektojn en la venontaj eldonoj. Kelkajn (angloj) nesufiĉe elparolas la finiĝojn; aliaj (ĉekoj) metas la akcenton sur la unuan silabon. Sed tiuj diferencoj de elparolado estas ja negravaj, kaj oni ĉiam bone kompreniĝas reciproke.

La amuzaĵoj. Nur kelkajn vortojn ni diros. La plej knrioza kaj grava afero estis, dum la granda Koncerto (dimanĉon), la Komedio de Molière: Edziĝo kontraŭvola esperantigita de S-o V. Dufeutrel. Ĝi estis ludita de dek personoj, inter kiuj ok el diversaj nacioj. Ili ripetis la komedion nur du fojojn, kaj ludis ĝin facile, senĝene, sukcesege. Oftegaj aplaŭdoj montris, ke la ĉeestantoj tre bone komprenis la ludadon. — Aliaj koncertoj fariĝis ĉiuvespere, en kiuj oni aŭdis gekantistojn el ĉiuj nacioj, ĉiam bone komprenataj.

La granda festeno, kiun partoprenis preskaŭ 400 Esperantistoj, estis ankaŭ granda manifesto. Pli ol 25 toastojn oni aŭdis. Antaŭ la fino oni devis forlasi Ia ĉambregon por daŭrigi la toastojn en la ĝardeno, sub la muzikejo (kiosko). Tie parolis la Direktoro de E. K., post la protestanta pastro Schneeberger. Jen la resumo de lia toasto:

«Karaj gefratoj. La koroj de ĉiuj tie ĉi estas plenaj je frataj sentoj. Sed ĝis nun oni parolis nur pri la frateco inter diversnacianoj. Mi esprimas la deziron, ke per Esperanto ankaŭ fratiĝu la diversreligianoj; ke ĉiuj pastroj, katolikaj aŭ protestantaj, hebreaj aŭ rusortodoksaj, per Esperanto unuiĝu kaj fratiĝu por kune laboradi al la universala frateco. Mi povas certigi, ke Espero Katolika, ĉiam klopodos atingi tiun celon.» (duobla salvo de aplaŭdoj).

Ĵaŭdon fariĝis la ekskursoj al Folkeston, Dover, Calais. Ĉirkaŭ 200 Esperantistoj ilin partoprenis kaj grupiĝis, – ĉiam kun verda stelo,- apud la verda flago Esperantista, sur la vaporŝipo, je l’ granda miro de la ceteraj vojaĝantoj. — La sabaton, D-ro Zamenhof forveturis Parizon, forportante en sia koro la plej grandan ĝojon de sia vivo, kaj la justan rekompencon de sia laborado.

Prof. E. LIME.

(1) Pro manko da loko, ni ne povas doni hodiaŭ tiun nomaron. Jen nur la francaj Komitatanoj: SS. de Beaufront, Benoit, Boirac. Bourlet, Cart, Fruictier, Guilbaut, Huet, Lemaire, Meray, Meyer, Mocb, Peltier, Sébert.

(2) Tiu teksto troviĝas en la Kongresa Libro de Paul Boulet. kaj ankaŭ en la broŝuro: Kongresaj Projektoj, aĉeteblaj ĉe la Grupo Boulogne’a. Oni devas nur streki la kvin lastajn liniojn de l’ paragrafo 2-a, la paragrafon 5-an, kaj la 7-an.



  • per ultimo segnalo  il sito italiano della Federazione Esperanitsta Italiana, dove si può avere un quadro delle associazioni esperantiste esistenti  in Italia, finora non ne avevo mai parlato: http://www.esperantoitalia.it/comunita.htm

                         e dove vengono illustrati, sempre in italiano, gli scopi della lingua Esperanto:   http://www.esperantoitalia.it/scopi.htm


BUONA LETTURA!  BUONA NAVIGAZIONE!

BONAN LEGADON! BONAN NAVIGADON!

La 24-an de Julio 2015-an

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s