Home

 

La 27-an de januaro 1945 oni faligis la kradpordojn de la amasbuĉejo de Auschwitz, malkovrante la hororon de la naziista genocido. Post rezolucio de la Unuiĝintaj Nacioj por edukado, scienco kaj kulturo (UNESKO), okazinta la 1-an de novembro 2005, tutmonde oni solenas ties datrevenon, kiu estas nomita “Tago de la Memoro”.

Il 27 gennaio 1945 sono stati abbattuti i cancelli del campo di sterminio di Auschwitz, rivelando l’orrore del genocidio nazista. Dopo la risoluzione delle Nazioni Unite per l’educazione, la scienza e la cultura (UNESCO), esplicitata il 1° novembre 2005, in tutto il mondo si celebra la ricorrenza, che è stata denominata “Il giorno della Memoria”.


 

AUSCHWITZ (scritta da Francesco Guccini) – Testo in Esperanto di Emanuele Rovere (Manŭel) – canta   MANŬEL

Gitar-solisto: Michele Pirona – Solista alla chitarra: Michele Pirona


 

La tago de la Memoro

27 novembro

Antaŭ ol prezenti al vi la videon de la supre indikita kanto en esperanto, mi deziras evidentigi, ke malmultaj estas hodiaŭ la pretervivintoj, kiuj mem povas rakonti siajn travivaĵojn en la naziaj germanaj koncentrejoj, dum la dua mondmilito, kie la nazia registaro plenumis multajn krimojn kaj amasbuĉadojn, ne nur kontraŭ hebreoj (Shoah)… sed ankaŭ kontraŭ iuj ajn estis de ili konsiderataj senvaloraj kaj mortigindaj… eĉ kontraŭ ties infanoj, ties idoj…  Sciu, ke ankaŭ ge-esperantistoj estis murditaj, tiam; inter ili estis ankaŭ la du filinoj de Zamenhof. La koncentrejo plej konata (aposteriore) estas ĝuste Auschwitz, kaj la titolo de la kanto celas memorigi tiujn hontaĵojn, ĉefe tiujn faritajn kontraŭ infanoj. Per ĉi tiu kantaĵo “Auschwitz”, origine verkita en la itala kaj muzikigita de Francesco Guccini, kaj poste transigita al esperanto, aranĝita kaj kantata de Emanuele Rovere (alidirite Manŭel), oni volas meditigi, intelekte kaj emocie, pri tiu terura terfaŭko en kiun la homaro enabismiĝis. Oni ne povas kaj ne devas forgesi tiujn nehomajn kaj grandegajn suferojn kaj kruealajn krimojn plenumitajn, kiuj nuligis ĉiun dignon kaj homan senton. Rememorado estas kiel spegulo, en kiu la homaro reflektiĝas kaj pro kiu ĝi devas fari sian plejeblon por pliboniĝi.

 

 

Prima di presentarvi il video della canzone in esperanto sopra indicata, desidero mettere in evidenza che pochi sono oggi i sopravvissuti che possono di persona raccontare le proprie vicissitudini nei campi di concentramento nazisti tedeschi, durante la seconda guerra mondiale, dove il governo nazista compì molti crimini e massacri, non soltanto contro gli ebrei (Shoah)… ma anche contro chiunque veniva da essi considerato una nullità e meritevole di essere soppresso… persino contro i loro bambini, i loro piccoli… Sappiate che anche donne e uomini esperantisti furono assassinati allora; tra essi ci sono anche le due figlie di Zamenhof. Il campo di concentramento più conosciuto (a posteriori) è proprio Auschwitz e il titolo della canzone ha lo scopo di far ricordare quelle infamie, soprattutto quelle contro i bambini. Con questa canzone “Auschwitz”, originariamente scritta in italiano e musicata da Francesco Guccini e successivamente convertita in esperanto, arrangiata musicalmente e cantata da Emanuele Rovere (alias Manŭel), si vuole far meditare – concettualmente ed emozionalmente – su quella terrificante voragine nella quale è sprofondata l’umanità. Non si possono e non si devono dimenticare quelle disumane e immense sofferenze e crimini crudeli perpetrati, che hanno azzerato ogni dignità e sentimento umano. Il ricordare è come uno specchio, nel quale l’umanità si riflette e a motivo del quale essa deve fare tutto il possibile per migliorarsi.

 


 

Jen la tekstojn:

Francesco Guccini

AUSCHWITZ (di Francesco Guccini)

Son morto con altri cento

son morto ch’ero bambino

passato per il camino

e adesso sono nel vento.

Ad Auschwitz c’era la neve

il fumo saliva lento

nel freddo giorno d’inverno

e adesso sono nel vento.

Ad Auschwitz tante persone

ma un solo grande silenzio

è strano non riesco ancora

a sorridere qui nel vento.

Io chiedo come può l’uomo

uccidere un suo fratello

eppure siamo a milioni

in polvere qui nel vento.

Ancora tuona il cannone

ancora non è contento

di sangue la belva umana

e ancora ci porta il vento.

Io chiedo quando sarà

che l’uomo potrà imparare

a vivere senza ammazzare

e il vento si poserà.

 

 

Manŭel

Esperanta teksto, de Manŭel:  

                              

Mi mortis: estis nur infano,
kun multaj idoj, multegaj pli ol cento,
perfortigita tra tubo de kameno
kaj nun mi estas tie ĉi, en vento.

En Auschwitz, dum faladis neĝo,
leviĝis ĉielen fumego akra, densa.
En kor’ frostiĝis la vana preĝo
de mizeruloj per sufer’ intensa.

En Auschwitz, mil kaj mil da homoj:
super ili regis terure la silento.
Jam nur numeroj, jam ne plu personoj,
dispeliĝis ĉiuj tie ĉi, en vento.

Demandas mi kiel povis homoj
mortigi tiom da siaj similuloj.
Sed oni igis nin pli ol kvin milionoj,
en la griza cindro de tiu ĉi nebulo       .

Refoje, nun tondras la kanonoj
ne estas ĝis nun plensataj kaj kontentaj
je ruĝa sango la bestiaj homoj
kaj forte blovas de malamo ventoj.

Esperas mi, ke tra l’ homaro
vastiĝos baldaŭ la frateca sento
kaj, en ĉielo, super ter’ kaj maro,
kvietiĝos fine la fiega vento.

Jes, kredas mi, ke la homaro
kapablos vivi en paco kaj konsento
kaj, en ĉielo, super ter‘ kaj maro,
nur Amo flugos, en la milda vento.

 

 Laŭvorta interpreto el esperanto, de Manŭel:

Sono morto: ero soltanto un bambino,
con molti bimbi, moltissimi più di cento,
passato per un camino
ed ora sono qui, nel vento.

Ad Auschwitz, mentre cadeva la neve,
si alzava al cielo un gran fumo acre, denso.
Nei cuori, la grande sofferenza congelava
l’inutile preghiera di quei miserabili.

Ad Auschwitz, mille e mille uomini:
su di loro regnava un terribile silenzio.
Ormai soltanto numeri, non più persone,
si sono dispersi tutti qui, nel vento.

Io mi chiedo come hanno potuto degli  uomini
uccidere così tanti loro simili.
Ma più di cinque milioni di noi sono stati
trasformati nella grigia cenere di questa nube.

Di nuovo, adesso tuonano i cannoni,
non sono ancora soddisfatte e sazie
di rosso sangue le bestie umane
ed ancora soffia il vento dell’odio.

Io spero che nell’umanità s’allargherà
presto il sentimento della fratellanza
e che, in cielo, sulla terra e sul mare,
si calmerà finalmente il vento dell’odio.

Sì, io credo che il genere umano
sarà capace di vivere in pace e concordia
e che, in cielo, sulla terra e sul mare,
volerà soltanto Amore, nel mite vento.

___________________

Kelkaj signifaj komentarioj el youtube, kaj el aŭskultantoj de Manuel kaj de tiuj de Guccini:

https://www.youtube.com/watch?v=IKQDJ6-IcHI&feature=youtu.be

😞😞😞😢😢😢
Kompatindaj Judoj, kiujn suferigxis en malriberejo AUSHWITZ.Mi ankaŭ rigardis filmon pri tio kaj sciis, ke ĉi malriberejo estis en Pollando. Dankon al amiko EMANUELE.
Kia trista muziko. Tiuj bildoj estas por montrigi nin, ke militon ne devas okazi neniam plu.
il mio bisnonno fu deportato a Dachau e mia nonna ne parla sempre. usci che pesava 36 chili a 24 anni. fu imprigionato perché era prigioniero di guerra fascista
Una canzone favolosa . Mio nonno paterno con cui ho vissuto dalla mia nascita ha avuto l ‘ opportunità di incontrare quel pezzo di fango di Hitler e ha potuto vedere le condizioni disumane e come venivano trattati gli ebrei da quei maledetti soldati della SS in quei orribili campi di concentramento e purtroppo anche io ho capito come ci si sente a essere minacciati . CIAO sono un Bambino di 10 anni .
GRAZIE GRAZIE per farci ricordare in ogni momento della nostra vita le atrocita subite da tanti BAMBINI BAMBINE DONNE UOMINI e GRAZIE a tutti i cantanti che interrpreteranno questa bellissima canzone e ci faranno ricordare GRAZIE GUCCINI
Auschwitz-in negativo
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s