Home

Vi devas scii, ke la nomo ‘Mahatma’ en sanskrita lingvo signifas “Granda Animo” kaj Gandhi tio estis, fakte kaj nome.

En la bildo li diras:
Homo kiu ne estas en paco kun si mem
estos militpreta al tuta mondo

Sed kio estas tia ‘sanskrito’ ?
Sanskrito estas antikva hinda lingvo el la  eŭrophinda (lingva) familio. El ĝi elvenas multaj Hindujaj idiomoj ( la unua kaj plej disvastiĝinta estas ‘hindia lingvo’ (hindie: हिन्दी; kodoj laŭ ISO 639: hin, hi), parolata ĉefe norde kaj centre de Hindujo.  Por bone kompreni, la ofico de ĝi en la Hinduja kulturo similas al tiu de la latina kaj de la antikva greka lingvoj en Eŭropo: ĝi konservas ĉiujn originajn formojn kaj proponas malmultajn novaĵojn, ĝi estas do prefere konservema.
Ekzistas homa familio, tiu hindeŭropa, kiu unuigas ulojn de tre vasta geografia kaj kultura areo, kaj kiu etendiĝas plejparte de Eŭrazio kaj, eble, eĉ pli distancen.
Fakuloj, jam de kelkaj jarcentoj, unuanime akordiĝas pri la fakto, ke en pra-historia pasinto (hodiaŭ taksata almenaŭ 8.000 jarojn antaŭe), certe estis originaj triboj kiuj ekparoladis per komuna lingvo (Ursprache): tiel nomata PRAA-HINDEŬROPA LINGVO.
Ĉar la hindeŭropaj lingvoj havas antaŭlongan skriban tradicion, estas multaj kaj rimarkindaj la determinitaj similecoj, ek de la plej antikvaj tekstoj, kaj ĉiuj kompareblaj kun sanskrito.
Unuaj sanskritaj skribaĵoj estas do tre antikvaj, ili apartenas al II jarmilo antaŭ Kristo (a.K), tamen  estis konitaj en Eŭropo, kaj fariĝis tre interesaj por la fakuloj nur ek de la fino de XVIII jarcento, dum la Romantisma epoko plimalpli, kiam la atento al antikveco kaj al ekzotikeco estis plej forta.
La unua granda klerulo pri la sanskrita lingvo estis William Jones, brita filologo kaj jŭĝisto kiu, okaze de siaj studadoj en Kolkato, ekvidis ke estis multenombraj  similecoj inter la greka leksiko kaj la sanskrita, tiel senkreditigante miton pri la deveno de la latina el la greka (tiuj ambaŭ kaj paralele devenas de sola lingvo).

Kiel aspektas la sanskrita alfabeto?
Sistema studado pri sanskrito, kiel jam dirite, estis entreprenata dum la dua duono je la XVIII jarcento  de William Jones – filologo, orientalisto kaj juĝisto brita, nask. en Londono 28 septembron 1746 – mort. en Kolkato 27-an de aprilo 1794), dum lia loĝado en Kolkato.

Kiel oni vidas en la supra bildo, la literoj de ĉi tiu alfabeto estas interligitaj per horizontala linio kiu substrekas la klarecon pri la signifantoj, ŝajne  “kunigitaj kiel tolaĵoj sur fadeno” (Garcia Marquez, en la libro “Cent jaroj da soleco”). Kelkfoje, lineo povas interligi tutan sintagmon (klareco pri la signifanto kaj paralela kongrueco pri la signifato). La alfabeto estas estetike eleganta.
La sanskrita alfabeto estas la produkto de tutcertaj studadoj fare de tiutempaj lingvistoj, pro tio la kronologio kaj la klasifikado de la literoj tute ne estas hazardaj. La gramatikaj sanskritaj studadoj okazis almenaŭ ek de la V jarcento a.K. kaj estas tre precizaj.


Konata sanskrita proverbo estas la jena, kiun tuj poste mi tradukos al la esperanta:

Osserva l’oggi

Perché ieri non è che un sogno

E domani solo una visione,

ma oggi, se ben vissuto,

fa di ogni ieri un sogno di felicità

e di ogni domani una visione di speranza.

Quindi, guarda bene all’oggi.

Observu hodiaŭon

Ĉar hieraŭo estas nur sonĝo

Kaj morgaŭo nur vizio,

sed se oni bone vivas hodiaŭ

ĉiuj hieraŭoj fariĝas feliĉrevo

kaj ĉiuj morgaŭoj espervido.

Do, bone atentu al hodiaŭo.


Dovete sapere che il nome ‘Mahatma’ in sanscrito significa “Grande Anima” e Gandhi lo è stato, di nome e di fatto.

Nell’immagine egli dice:
La persona che non è in pace con se stessa
sarà in guerra con il mondo intero“.

Ma cos’è questo ‘sanscrito’ ?
Il Sanscrito è una antica lingua indiana della famiglia indoeuropea. Da essa derivano molte lingue moderne del Paese (prima e più diffusa tra tutti l’hindi), parlata principalmente nell’India settentrionale e centrale. Per intenderci, il ruolo del sanscrito nella cultura indiana è simile a quello del latino e del greco antico in Europa: mantiene tutte le forme originali e ne presenta poche innovative, è quindi piuttosto conservativo.

Esiste una famiglia umana, quella indoeuropea, che unisce membri di una vastissima area geografica e culturale, la quale si estende per buona parte dell’Eurasia e, forse addirittura, oltre ancora.
Gli studiosi sono (già da qualche secolo, ormai) unanimemente d’accordo sul fatto che, in un passato proto-storico (che oggi sappiamo risalire ALMENO a 8.000 anni fa), dovettero esistere alcune tribù originarie che presero a parlare una lingua comune (Ursprache): il cosiddetto PROTO-INDOEUROPEO.
Possedendo le lingue indoeuropee una lunga tradizione scritta, molte e notevoli sono state le somiglianze individuate a partire dai testi più antichi, e tutte confrontabili col sanscrito.
I primi testi in sanscrito sono dunque antichissimi, risalgono al II millennio a.C., tuttavia furono conosciuti in Europa e diventarono di grande interesse per gli studiosi solo a partire dalla fine del XVIII secolo, in corrispondenza con la corrente del Romanticismo e l’attenzione che esso rivolgeva a tutto ciò che era antico o esotico.
Il primo grande studioso della lingua sanscrita fu William Jones, filologo e magistrato britannico che, durante i suoi studi a Calcutta, si accorse di numerose somiglianze tra il lessico del greco e del sanscrito, sfatando il mito che il latino derivasse dal greco (derivarono parallelamente entrambi da un’unica lingua).

Come si presenta l’alfabeto sanscrito?
Lo studio sistematico del sanscrito fu intrapreso nella seconda metà del XVIII secolo, come già detto, da William Jones (filologo, orientalista e magistrato britannico, n. Londra 28 settembre 1746 – m. Calcutta 27 aprile 1794) durante la sua permanenza a Calcutta.

Come si può vedere nell’immagine, le lettere di questo alfabeto sono legate tra loro da una linea orizzontale, che sottolinea la linearità dei significanti, alla quale sembrano “attaccate come panni su un filo” (Garcia Marquez “Cent’anni di solitudine”). In alcuni casi, la linea può collegare un intero sintagma (linearità del significante e parallela congruenza del significato).  E’ esteticamente elegante.
L’alfabeto sanscrito è frutto di veri e propri studi di linguisti dell’antichità, pertanto l’ordine e la classificazione delle lettere non è per niente casuale. Gli studi grammaticali sanscriti risalgono almeno al V secolo a.C. e sono molto accurati.

FINO / fine

_______________

sitografia:   wikipedia /  http://www.larapedia.com/linguistica_generale/linguistica_generale_appunti.html  /      http://lacapannadelsilenzio.it/limpossibile-possibilita-della-nonviolenza-_-riflessione-su-gandhi/

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s